Pinatawad. Pinalaya. Inibig

ANG MGA WALANG KUPAS NA PAYO NG ISANG INA Dahil araw mo ngayon at buong mundo ay nagdidiwang dahil sa kadakilaan ng isang tulad mo, para sayo ito, Ma. Kahit wala ka na dito, okay lang. Alam ko naman hindi mo na ito mababasa pero yung mga taong buhay pa yung nanay nila, baka sakaling may mapulot silang aral dito. Bago ko simulan, gusto ko lang sabihin na miss na miss na kita. Sobra. Totoo talaga na malalaman mo lang yung tunay na halaga ng isang tao o bagay kapag nawala ito sayo. At mas lalo mong malalaman anong halaga niya kapag nawala na sya ng tuluyan at di na babalik pa. Nung nakaraang taon, gumawa ako ng tula para sayo sa araw ng kaarawan ko. Apat na araw na lang, birthday ko na naman ulit. Balak ko sana na ipost ito sa birthday ko pero gusto ko na tapusin at ipost ngayon. Di ako mapakali kanina pang umaga, dahil inaalala ko lahat ng payo mo sa akin noong nabubuhay ka pa. Mga payo mo na walang kupas, panes kung panes hahaha. Ayun na nga. Sabi mo, “Ikaw, siguraduhin mong pin...

Noong una ako ay puno ng pagdududa Noong simula ay ayoko pa talaga Noong una ay sobrang dami kong tanong Noong simula ay nakakapagtaka Subalit tinuloy ko at ako ay humakbang Minsan kasi kailangan ko din subukan At nang dumating ang kaligayahan Minsan pala ay kay sarap ding maramdaman Kaya eto, ang minsan ay napapadalas na Halos araw araw na kitang kasama Medyo kinakabahan dahil baka ikaw ay magsawa Pero tuloy tuloy lang, tuloy tuloy lang Sa susunod na kabanata ng ating kwento Sana minsan naman tumigil ang mundo Sana oras ay huminto kahit ilang segundo Total minsan lang naman lahat ng ito Isinulat ko ang tula na ito noong December 24, 2017